Hoe het allemaal begon
Jaren geleden maakte ik deze foto tijdens de voorbereiding op een IFS-audit. Toen dacht ik: dit is hét moment. Wat ik niet wist: het was pas de openingsscène van een langlopende actiefilm, met kwaliteitsmanagement in de hoofdrol, en ik midden in de actie. Nu, bijna 15 jaar en vele fabrieken, lijnen en processen verder, snap ik pas echt wat dit vak inhoudt. In deze blog neem ik je mee.
Ik weet nog precies hoe het begon: mijn eerste audit. Een jaar lang heb je gebouwd aan beleid, processen en registraties. Alles staat strak, iedereen gebriefd. En dan gaat de deur open: de auditor. Adrenaline giert door mijn aderen en elk detail telt. Je hoopt dat het systeem niet alleen op papier klopt, maar de praktijk ook draagt. En als je dan merkt dat het werkt, dat procedures landen op de vloer, dat mensen weten wat ze doen, dan geeft dat een kick die ik nog steeds voel. Ook na 15 jaar.
Nadat de rapportage op de mat ligt en het resultaat gevierd is met taart, is het alweer tijd om aan de bak te gaan. Tenslotte staat de volgende audit alweer om de hoek! Dit continue proces van verbetering is het ritme waar kwaliteit om draait. Het werk is nooit af. En eerlijk, ik zou het ook niet anders willen.
Soms is de spanning te snijden als productie belt: “We vinden blauwe kunststofdeeltjes in product.”. Dan hoop je dat je calamiteitenprocedure niet alleen bestaat, maar ademt binnen de organisatie. Dat blokkades, traceerbaarheid en lijnchecks niet enkel “theorie” zijn, maar een reflex bij het productiepersoneel.
In zulke momenten moet je de rust zijn. Mensen kijken naar jou om richting en risico-inschatting. Vier uur later heb je feiten op tafel, batches geblokkeerd, NVWA gemeld, root cause analysis uitgevoerd en het risico teruggebracht naar aanvaardbaar. Je bent klaarwakker (slapen wordt het niet meer), maar bovenal ben je trots. Ja, vaak ontstaan issues door menselijke missers of systeemlekken. Maar weten dat je een robuust kwaliteitssysteem hebt waarop je kúnt leunen, maakt dat je de volgende dag weer met energie instapt.
Kwaliteit is spanning, tempo, ups-and-downs. Het is zeker niet voor iedereen. Maar als je zoekt naar échte impact in de foodketen, waar veiligheid, compliance en continuïteit geen bijzaak zijn, dan is kwaliteitsmanagement één van de mooiste beroepen die er bestaan. Tenminste, dat is mijn bescheiden, licht bevooroordeelde mening. 😉
Het gaat om de bijdragen, niet de vinkjes
Na de spanning van audits en incidenten komt het echte werk: zorgen dat kwaliteit niet alleen problemen oplost, maar waarde bouwt. Van brandjes blussen naar systeemarchitectuur. Niet alleen compliant, maar als tool om je marktpositie te versterken.
Wat mij drijft, is het gevoel dat je écht iets toevoegt. Niet een vinkje zetten omdat het moet, maar samen met afdelingen kwaliteit zó neerzetten dat het bijdraagt aan het bedrijfsresultaat. Leuk gezegd, maar hoe doe je dit dan in de praktijk?
Door kwaliteit actief te positioneren als kennisdrager en sparringspartner.
Door kwaliteitsbeleid expliciet te koppelen aan de bedrijfsstrategie: leverbetrouwbaarheid, productveiligheid, marge, merkvertrouwen. om zo kwaliteit niet langer als een eiland maar als een integraal onderdeel van de organisatie te beschouwen.
Door kwaliteit uit het “politiehokje” te halen. In veel organisaties heet QA nog “de vertrager” of erger.
Die verandering begint bij onszelf. Ik vraag QA-teams altijd eerst de spiegelvraag: “Welke rol spelen wij in hoe men ons nu ziet?” Daarna werken we aan een andere mindset én zichtbaarheid:
Van e-mailcontact naar fysiek contact op de vloer om zo de non-verbale impact te vergroten.
Door het knippen en scheren van dikke procedures naar werkbare standaarden die passen bij de lijn.
Van losse registraties naar stuurinformatie die je helpt betere beslissingen te maken.
Laat een afdeling consequent ander gedrag zien, dan volgt de rest. Via dialoog, korte trainingen on-the-job en slimme visibility (KPI’s die ertoe doen, wins delen) ga je de juiste knoppen indrukken. Operations, R&D en zelfs marketing gaan voelen: dit helpt ons vooruit. Waardoor er ruimte ontstaat om samen aan een beter kwaliteitssysteem te gaan werken. En dát moment wanneer kwaliteit zichtbaar business versnelt, daar doe ik het voor.
Mission impossible
Als je kwaliteit strategisch wilt positioneren, heb je meer nodig dan een goed Quality Management System (QMS). Dit vak ís een actiefilm én topsport: het ene moment bouw je rustig aan structuren, het volgende moment is het “all guns out”, omdat er acuut iets opgelost moet worden.
Om dit werk goed te doen, heb je een breed arsenaal aan skills nodig:
Praktisch en hands-on mentaliteit: zodat je geloofwaardig overkomt op de vloer.
Communicatief en tactisch: zodat je mensen kunt meenemen in het verhaal en weerstand kunt ombuigen.
Inlevingsvermogen: zodat je begrijpt waar de druk op andere afdelingen zit.
Analytisch en risicogestuurd: in staat zijn om conclusies te verbinden aan feiten
Besluitvaardigheid: zeker als de druk hoog is.
Slechts een deel van deze vaardigheden kun je uit de theorie verkrijgen. Het overgrote gedeelte zal je echter nog steeds in de praktijk op moeten doen.
Toen ik begon, dacht ik nog heel zwart-wit: regels zijn regels en waag die niet te overtreden. Nu weet ik: grijs geeft beweging. Juist flexibiliteit en pragmatisme leveren meer draagvlak. En dát versterkt de kwaliteitscultuur veel meer dan alleen “nee” zeggen. Zo zijn procedures, instructies en checklists door mensen gemaakt en het is oké om deze te heroverwegen als ze niet meer het juiste doel dienen. Zo laten we zien dat kwaliteit flexibel is en zich aanpast aan de behoefte van de organisatie en de tijdsgeest waarin we leven, zodat het niet de politie, maar de architect is van een stabiele en betrouwbare organisatie.
De toekomst: techniek lost op, mens maakt verschil
Ik kijk vooruit en zie een vakgebied vol kansen. AI en automatisering gaan veel taken overnemen. Data-analyse, trendbewaking, zelfs audits kunnen deels door slimme systemen worden ondersteund.
Maar daarin ligt meteen de uitdaging: kennis en compliance dekken we met tech af, maar het echte onderscheid komt nog steeds van de mens. Het vermogen om relaties te bouwen, draagvlak te creëren, en met empathie de organisatie te bewegen richting betere kwaliteit. Dáár ligt de toekomst van ons vak. Ik geloof dan ook dat kwaliteit de aankomende jaren zal evolueren van een vinkjes- en compliancecultuur naar een middel om innovatie binnen organisaties te stimuleren.
Conclusie
Na 15 jaar voelt kwaliteit voor mij nog steeds als topsport. Soms zwaar, soms zenuwslopend, maar altijd waardevol. Met alle technologische mogelijkheden ben ik dankbaar in deze tijd te mogen leven waarin de mogelijkheden om kwaliteit uit te dragen vrijwel onbegrensd zijn en je fantasie de enige beperkende factor is. Dit maakt kwaliteit het mooiste vak dat er is omdat je er dagelijks mee bouwt aan vertrouwen, innovatie en vooruitgang.
Hoe zie jij kwaliteit? en wat is jouw reden om juist voor dit vak te kiezen?
Laat je reactie achter in de comments.
Slimme QA-inzichten in je Inbox
Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en ontvang als eerste updates over nieuwe tools, AI-automatiseringen en pragmatische kwaliteitsstrategieën. Plus, je krijgt direct toegang tot exclusieve tips om jouw systeem simpel en sexy te houden.
